هر چه می خواهد دل تنگت بگو ...

اگر من جاي او بودم به گرد شمع سوزان دل عشاق سرگردان

سراپاي وجود بيوفا معشوق را پروانه مي كردم .

عجب صبري خدا دارد !

اگر من جاي او بودم كه ميديدم مشوش عارف عامي زبرق

فتنه اين علم آدم سوز مردم كش ، بجز انديشه عشق و وفا

معدوم هر فكري در اين دنياي پرافسانه مي كردم .

عجب صبري خدا دارد !

اگر من جاي او بودم به عرش كبريايي با همه صبر خدايي تاكه

مي ديدم عزيزي نا بجا ناز بر يك ناروا گرديده خواري

مي فروشد ،

گردش اين چرخ را وارونه بي صبرانه مي كردم .

عجب صبري خدا دارد !

چرا من جاي او باشم ؟ همين بهتر كه او خود جاي خود بنشسته

و تاب و تماشاي تمام زشتكاريهاي اين مخلوق را دارد ، 

و گرنه ،

من بجاي او چو بودم ،

يك نفس كي عادلانه سازشي با جاهل فرزانه مي كردم !

عجب صبري خدا دارد !

                عجب صبري خدا دارد !